Quid est Novum Regnum Hierosolymitanum?
Novum Regnum Hierosolymitanum est hodiernum consilium micronationale, quod a memoria et hereditate historici Regni Hierosolymitani inspiratur. In eo historia, traditio Christiana, ars, artificium, cogitatio civilis atque communis opera in unum coniunguntur.
Non est civitas iure gentium recognita, neque territorium aut potestatem politicam sibi vindicat. Propositum eius non est se pro vero statu habere, sed historiam vivam reddere atque ex antiqua hereditate aliquid novi creare.
Historia reviviscat, prosit delectetque
Haec verba sunt sententia Regni atque simul propositum totius operis exprimunt:
Historia non solum legenda est; etiam reviviscere potest.
Qui insignia gentilicia componit, heraldicam discit. Qui nummos aut chartas nummarias designat, historiam pecuniae explorat. Qui leges scribit, de iustitia, potestate et societate cogitat. Qui caeremonias instituit, traditiones historicas et ecclesiasticas cognoscit.
Ita historia non tantum memoria praeteriti est, sed materia ex qua aliquid novum, pulchrum et utile formari potest.
Tria praecipua principia Regni sunt:
Historia – Creativitas – Ministerium.
Historia radices praebet.
Creativitas formam dat.
Ministerium efficit ut consilium etiam aliis prodesse possit.
Regnum Hierosolymitanum historicum
Regnum Hierosolymitanum anno 1099, post Primam Expeditionem Sacram, conditum est. Territoria eius in litore orientali Maris Mediterranei sita erant, atque Hierosolyma initio caput Regni fuit.
Urbs Hierosolyma Christianis singularis momenti est propter vitam, mortem et resurrectionem Iesu Christi. Eadem tamen urbs per saecula etiam locus fuit ubi diversi populi, linguae, culturae atque religiones inter se convenerunt.
Anno 1187 Hierosolyma a Saladino capta est, sed Regnum in regionibus maritimis adhuc permanebat. Ultimae munitiones principum Latinorum anno 1291 amissae sunt.
Novum Regnum Hierosolymitanum mediaevale regnum restituere non conatur neque bella temporum praeteritorum glorificare vult.
Quaerit potius:
Quale Regnum Hierosolymitanum esse posset, si eius hereditas nostro tempore denuo viveret?
Quid est micronatio?
Micronatio est communitas vel consilium ab hominibus constitutum, quod quasdam formas civitatis imitatur.
Habere potest nomen, vexillum, insignia, regem vel praesidem, constitutionem, leges, cives, ordines honorificos, nummos, sigilla atque dies festos.
Non tamen est civitas sui iuris eodem modo quo Finlandia, Suecia aut Francia, neque plerumque recognitionem diplomaticam aut territorium suum possidet.
Micronationes diversissimae sunt. Quaedam iocosae sunt, quaedam experimenta socialia vel politica; aliae ad artem, historiam, culturam vel mundorum imaginariorum creationem pertinent.
Novum Regnum Hierosolymitanum praecipue ad hunc ultimum genus pertinet.
Est quasi regnum imaginatum in mundo reali aedificare: documenta, insignia, res, traditiones atque caeremoniae non tantum finguntur, sed etiam re vera conficiuntur.
Quid in Regno fit?
Regnum paulatim construitur.
Constitutio, decreta regia, officia, tituli, ordines honorifici atque aliae institutiones formantur. In his non solum quaeritur quid decorum aut magnificum videatur, sed etiam quid iustum sit, quomodo potestas recte exerceatur et quae responsabilitas cum dignitate coniungatur.
Regnum sua insignia, sigillum magnum aliaque symbola habet. Principia heraldica historica observantur, simulque signa cum Hierosolymis et hereditate Regni coniuncta adhibentur.
Fiunt etiam res corporales: nummi, chartae nummariae, sigilla, insignia honorifica, coronae, instrumenta caeremonialia et documenta.
Ita quod primum in mente aut in charta nascitur, paulatim res vera fieri potest.
Ars et creativitas
Ars et artificium partem magnam huius consilii constituunt.
Opus est picturis, insignibus, ornamentis, imaginibus nummorum, signis honorificis, chartis festis, rebus tridimensionalibus, musica, scriptis atque multis aliis.
Alius pingere potest, alius scribere, alius res manibus fabricare, alius historiam investigare, musicam componere, photographias facere aut paginas interretiales curare.
Regnum igitur non ab uno tantum homine construitur. Novae ideae semper accipi possunt atque interdum parva cogitatio fieri potest pars permanens traditionis Regni.
Inter ludum et gravitatem
Non omnia gravissima esse debent.
Una ex causis huius consilii est ipsa gaudii vis creandi.
Coronae, insignia, caeremoniae et tituli pulchri etiam quia iucunda sunt creantur.
Sed ludus, creativitas et doctrina sibi non adversantur.
Imaginatio saepe efficit ut homo historiam, artem, culturam atque societatem altius cognoscere velit.
Hierosolyma: hereditas communis
Hierosolyma non solum nomen regni mediaevalis est. Urbs per milia annorum unum e praecipuis centris religiosis et culturalibus mundi fuit.
Christianis magni momenti est, sed etiam Iudaeis atque Musulmanis sancta et pretiosa est.
Ideo identitas Novi Regni Hierosolymitani non in inimicitia aut divisione fundatur.
Hierosolyma potius videri potest ut signum historiae communis, conventus populorum, pacis atque mutuae reverentiae.
Parvum consilium huiusmodi controversias Orientis Medii solvere non potest neque sibi tale officium arrogare debet.
Potest tamen, pro viribus suis, memoriam servare quod Hierosolyma non solum certaminis, sed etiam pacis, hereditatis communis atque occursus humani symbolum esse potest.
Hereditas Christiana et ministerium
Hereditas Christiana pars naturalis identitatis Regni est.
Dignitas humana, misericordia, iustitia, pax, amor proximi et responsabilitas inter eius principia numerantur. Unitas Christianorum quoque inter proposita eius est.
Dignitas igitur non solum privilegium significat.
Quo maior dignitas, eo maior responsabilitas.
Etiam rex non solum regnat, sed Regno et hominibus eius servire debet.
Eadem regula ad officia, titulos atque honores pertinet. Honor verus cum officio faciendi bonum coniungitur.
Si Regnum crescit, hoc ministerium etiam formam concretam accipere potest: historiam et culturam promovere, caritatem sustinere, cooperationem fovere atque unitati Christianorum prodesse.
Sic etiam regnum symbolicum aliquid vere bonum efficere potest.
Regnum communiter aedificandum
Novum Regnum Hierosolymitanum numquam plane perfectum esse debet.
Crescere potest novis hominibus, artibus atque ideis.
Non necesse est esse historicum, iuris peritum aut heraldicum. Neque necesse est Latine scire aut omnia de Medio Aevo iam cognovisse.
Satis est ut aliquid in hoc consilio te alliciat.
Forsitan historiam amas. Forsitan pingis, scribis, musicam componis, res fabricas, computatris studes aut antiquas historias diligis.
Vel fortasse simpliciter videre vis quid ex paulo insolita idea oriri possit.
Novum Regnum Hierosolymitanum non est tantum fabula quae legitur.
Est mundus qui aedificatur.
Historia ei radices dat; homines autem qui operi se adiungunt futurum eius formant.
Veni et Regnum aedifica
Omne regnum aliquando a primo lapide incipit.
Hoc Regnum non victoria armorum neque finibus territorialibus aedificatur.
Aedificatur historia, ideis, arte, imaginatione, ministerio atque communi opere.
Et si historia hac ratione reviviscit, delectat, docet atque aliquid boni parit, tempus huic operi datum frustra non est.
Historia reviviscat, prosit delectetque.